Team Somnium @ Skjervoy 2025- deel 1

Hallo beste kapiteins, matrozen en fishguppen,

Hierbij het eerste deel van het tweeluik dat ik al zó lang wilde schrijven maar er telkens toch weer tegenop zag om niet aan het verslag te beginnen schrijven over onze jaarlijkse visvakantie in Skjervoy in Noord-Noorwegen.

Maar belofte maakt  schuld zoals ze zeggen en dus ben ik maar weer eens enkele dagen plichtsbewust aan het Chinese plastieken ‘qwerty’-ding geconcentreerd  bezig geweest om jullie over onze ervaringen in Skjervoy te vertellen 🙂

We zijn deze keer ‘ontiegelijk’ vroeg (het vertrek van de vlucht was om 06.00 uur)  vanuit de luchthaven van Düsseldorf vertrokken  op  dinsdag 27 mei. We vertrokken ditmaal vanuit Düsseldorf omdat we én goedkoper konden vliegen én omdat we ook sneller in Tromso aankwamen. De maatschappij waarmee we steeds vliegen is SAS. Heen-en terug met SAS naar Tromso luchthaven kost ons de laatste jaren ongeveer 400 Euro pp. met alle extra bagage heen (ieders 1x23kg en 3x23kg extra) en 7x extra bagage terug (de twee viskoffers, de hengelkoker en de optionele 4 kisten met 18 kg diepgevroren visfilet).

Ook in Noorwegen beginnen de vangsten af te nemen en ook daar wijst de overheid  weer, zeer  onterecht naar de sportvissers. (Waar hebben we dat ook  al eens meegemaakt?) Door de enkelingen die hun vakantie willen terugverdienen met het meenemen en daarna verkopen  van honderden kilo’s visfilet heeft de Noorse overheid verschillende jaren  geleden een baglimiet ingesteld op de uitvoer van vis.  Die baglimiet was de laatste  jaren 18kg per persoon en dit dan enkel maar wanneer je bij een erkend viskamp logeerde. In 2026 wordt de baglimiet naar beneden bijgesteld tot 15kg en vanaf 2027 wordt het zelfs maar 10 kg. Let op, er zijn regelmatig controles aan de grensovergangen en zelfs op de weg indien je met een auto rijdt maar eveneens zijn er regelmatig controles op luchthavens. En toch zijn er elk jaar weer verhalen van hengelaars die dachten dat ze de Noorse douaniers té slim af konden zijn, maar die met een totaal gepluimde bankrekening door de zeer hoge boetes terug thuis kwamen. 

Na 3 voorspoedige vluchten met een tussenstop in Kopenhagen en Oslo,  zijn we net na de middag in Tromso geland  en nadat we alle koffers op de bagageband hadden teruggevonden (das ook altijd geen zekerheid), konden we bij Hertz onze twee elektrische huurauto’s gaan ophalen. Omdat we er alle vier zo betrouwbaar, verantwoordelijk en verschrikkelijk sexy uitzien, kregen we voor beide auto’s een upgrade naar twee nagelnieuwe elektrische Toyota’s  De elektrische huurauto’s waren in 2025 wel extreem goedkoop (ong. 200 Euro per auto/per week) en een voordeel van een elektrische auto is dat de ferry aan halve prijs is. Hierdoor werd de afstand wel de helft minder maar de tijd (ong. 4u van de luchthaven naar het Skjervoy Fiskecamp) blijft helaas net even lang. Een voordeel is dan weer dat het met die twee ferries wel zeer relaxed rijden wordt.

Rond 18.00h kwamen we weer aan in het viskamp en ditmaal hadden we een ‘gelukje’ dat we het voorlaatste huisje beneden aan  de bootsteiger toegewezen kregen. Dit in tegenstelling tot 2024, waar we toen het meest ver verwijderde huisje van de botensteiger hadden en je telkens afgepeigerd en in acute ademnood kwam om vanaf de bootsteiger naar het huisje te gaan. 

De huurauto’s werden leeggemaakt en opgeruimd, de slaapkamers werden ingedeeld, bedden werden opgedekt en daarna konden de koffers leeggemaakt worden.

Hierna konden  Joeri en ik (de 2 Joeri’s dus) eerst naar de supermarkt in het dorp (dit op ongeveer 2 km) rijden om de eerste inkopen voor de eerstvolgende dagen te doen. Met een ‘bodempje’  aan etenswaren in de winkelkar en hiervoor een half maandloon kwijt, konden we even later terug naar het viskamp rijden. In de vooravond kwam de kampmanager nog even langs en konden we alle formaliteiten voor de boot al in orde maken. De boot altijd goed nakijken want niet alle vissers zijn even eerlijk over gemaakte schade dus ook de bb-motor even  tilten om de staat van de schroef na te kijken. De twee koffers met alle hengelspullen konden al aan boord gezet worden en deze koffers blijven ook de gehele tijd aan boord. Hiervoor hebben we twee waterdichte Peli 1510-koffers die tegen een stootje kunnen maar die helaas leeg ook al 9 kg wegen. 

Na het avondeten werden alle hengels in orde gemaakt en werden er al enkele tripjes naar de boot gemaakt om alles aan boord klaar te zetten. De Garmin dieptemeter/kaartplotter wordt in het Nederlands gezet, de reeds opgeslagen waypoints en sporen (van de vorige vissers) worden even  bekeken en daarna allemaal gewist om daarna  ons SD-kaartje met onze voorbereide waypoints in de Garmin te dumpen onder het motto: ”Een voorbereid man is er minstens drie waard”. Dit voorbereiden vind ik een onderbelicht aspect van een visvakantie naar Noorwegen maar een goede voorbereiding gaat je zeker en vast meer vis opleveren. 6 dagen vissen lijkt wel lang maar deze dagen zijn zo voorbij en er is daar wel heeeeeeel veel water waar je kan vissen. Een nadeel aan het Skjervoy Fiskecamp is dat er bijna nooit iemand van het kamp zelf aanwezig is voor tips, stekken of andere vis gerelateerde vragen en je dus alles zelf moet ontdekken. Elke dag komt er wel iemand van het kamp langs om te informeren of er iets nodig is in het huisje.

Op woensdagochtend was ik eerst wakker en een tijdje later (toen de koffie net klaar was)  werd John ook wakker. Het weer zag er ok uit maar het zag er wel uit dat het  geen stralende dag ging worden. Vanuit de andere kamer klonk toen nog een flink stereogeluid van twee snurkende vissers. Uiteindelijk waren ook daar alle bomen afgezaagd en kon er lekker ontbeten worden. Met de laatste hengelspullen en wat proviand in de hand liepen we naar de bootsteiger en konden alle hengels klaargezet worden. Nadat we op een slakkengangetje de havenmuren waren gepasseerd, kon daarna de gashendel flink open gezet worden richting de uitgang van de fjord op ongeveer een uur varen. Waar we in 2024 mooi in de vis gestopt waren, wilden we in 2025 de draad weer oppikken. Alleen,  wat vaarde die boot toch zo raar en stuurde hij toch zó slecht….Stoppen dus, de buitenboordmotor even omhoog halen om de schroef toch nog maar eens te bekijken op schade en nadat dit allemaal in orde leek werden alle luiken  opengemaakt op het visdek maar hier was eigenlijk ook niets mis. Uiteindelijk werd het laatste dek-luik in de cabine open gemaakt en hier stond toch wel een hele flinke plas water in te klotsen.

Nadat we hier zo’n 25 bijna volle emmers water uit geschept hadden, konden we de verstopte doorgangen (met wier, smurrie en andere rommel) vrij maken waardoor het water terug naar de achterkant kon lopen, waar het dan weggepompt kon worden. Als bij wonder (en 250 kg lichter) vaarde de boot daarna terug als vanouds en konden we onze weg vervolgen. Op de eerste stek aangekomen werden de eerste shads overboord gegooid en kon het echte vissen beginnen. We visten het talud af waarbij we rond de  40 m diepte begonnen om daarna richting de 80 tot 100 m diepte te gaan. Er stond een zacht briesje en een lichte stroming waardoor de drift perfect van snelheid was. Lang moesten we niet wachten en de eerste kabeljauwen kwamen boven. Het waren nog geen kneiters van vissen maar kabeljauwtjes in het formaat 50 tot 75 cm. 

Het was snel duidelijk, de vis was los. Na enkele driften vonden we een veel beter spoor waar de vissen wat groter waren met enkele uitschieters tot net geen meter en de gehele dag konden we op deze stek  ouderwets mooie kabeljauw vangen in een ideaal formaat. Deze dag werd er geen enkele heilbot van formaat gevangen (boven de 1 meter dus) en werden er ook regelmatig, de niet zo gewenste ‘groene vetzakken’  ofte lommen gevangen die altijd terug overboord gaan maar ook enkele zeewolven.

Volgens sommigen zijn lommen lekker om te eten maar dit hebben we nog nooit geprobeerd. Misschien moeten we dit ooit toch eens proberen. De wolven worden, als ze mooi aan de maat zijn, steeds meegenomen wegens té lekker om terug los te laten. Alleen het fileren van zo’n zeewolf, met een hele dikke taaie vel maakt dit een stevige uitdaging.

Rond  18.00h vaarden we het uurtje terug naar de haven met twee mooi gevulde ‘klassieke’  zwarte plastic kuipen, mooi vol met reeds gegutte en gespoelde kabeljauwen en een 4-tal mooie zeewolven. Aan het fileerhok was het flink druk en ook enkele andere boten hadden veel en mooie vis gevangen. In sommige bakken lagen kabeljauwen die flink over de meter gingen. Als ‘fotovis’ zijn deze metervissen mooi maar om te eten kan je beter de kabeljauwen tussen de 70 cm en 80 cm fileren. Ons totale quotum van vier keer 20kg filet was na de eerste visdag al voor meer dan 50% binnen.

Zoals steeds gingen bij ons alle kabeljauwen boven de 90cm wel op de foto maar werden ze daarna wel terug levend overboord gezet om voor het broodnodige nageslacht te kunnen zorgen.

Zo deel 1 zit erop. De komende dagen begin ik aan deel 2 te schrijven en ook dit deel zal ik met de nodige foto’s opfleuren.

Op You Tube heb ik ondertussen ook al het eerste deel van deze visreis gemonteerd. (een beetje reclame maken mag 🙂 )

Hierbij de link: https://youtu.be/gQMA8muoPDk

Tot binnenkort voor deel 2 van dit visverslag met de rest van de visvakantie.

Vang ze, Team Somnium (Joeri, Wim, Joeri en John)